p.o. "Zaborze"

Punkt oporu "Zaborze"


Kolejny, rozbudowany odcinek niemieckiej obrony na Górnym Śląsku. Najprawdopodobniej planowano połączyć go w jedną całość z grupą bojową "Biskupice". Obiekty umieszczono nad samą granicą, w bezpośredniej bliskości polskich umocnień (punkty oporu "Nowy Bytom" i "Godula"). Jak i w przypadku Zbrosławic to w tym miejscu spodziewano się głównego ataku odcinającego tzw. "klin bytomski". Ponadto Zaborze stanowiło jeden z węzłów komunikacyjnych, tędy bowiem przebiegała linia kolejowa do Zabrza i Gliwic oraz droga z Rudy Śląskiej do Zabrza. Ich zablokowanie stało się głównym wymogiem obrony. Przed wybuchem wojny zdążono wybetonować sześć schronów z czego do naszych czasów dotrwały jedynie cztery. Obiekty 1 i 4 na mapie zostały po wojnie rozebrane i trudno ocenić do jakiego typu należały. Jeśli jednak poprawne jest przypuszczenie, że Niemcy najbardziej obawiali się polskich pociągów pancernych to można przyjąć, iż były to R116. Niedostępny jest również R116 (6 na mapie), gdyż podczas rozbudowy linii kolejowej znalazł się całkowicie w jej nasypie.




Wyświetl większą mapę


Sonderwerk (2 na mapie)

N 50°18'30,29" E 18°49'55,22"

Jeden z dwóch obiektów na Górnym Śląsku, który został wyposażony w kopuły pancerne. Tak jak i w Zbrosławicach, są to czechosłowackie pancerze typu AJ/N (773P4). Uzbrojenie schronu najprawdopodobniej miały stanowić 3 karabiny maszynowe (dwa w kopułach pancernych, 1 w kazamacie obrony wejścia). Jego zadaniem było zabezpieczenie pobliskiej drogi biegnącej w kierunku Biskupic. Schron został wykonany jako zagłębiony, dlatego też stale utrzymuje się w nim woda i jest w związku z tym niedostępny. Obiekt jest jedyny w swoim rodzaju gdyż w znacznym stopniu jego wygląd zewnętrzny odbiega od podstawowego projektu sonderwrka. Niestety, ze względu na wodę nie można sprawdzić jak sprawa wygląda z wnętrzem.




R 116a (3 na mapie)

N 50°18'21,17" E 18°50'17,69"


Jedyna ocalała z 4 116-nastek wybudowanych w tym punkcie oporu. Obiekt międzypola swym ogniem miał wzmocnić osłonę linii kolejowej i drogi z Biskupic. Miał być wyposażony w czechosłowacką kopułę pancerną AJ/N. Uzbrojenie to armata p.panc, dwa sprzężone ckm-y i dwa rkm-y. Jak i w pozostałych przypadkach nigdy go nie ukończona. Później, najprawdopodobniej nie planowano w ogóle z niego korzystać, gdyż szyb kopuły pozostawiono niezabezpieczony. Schron znajduje się na rozległej łące nieopodal osiedla mieszkaniowego. Niestety, to sąsiedztwo niespecjalnie mu służy; jest zasypywany gruzem i śmieciami a ściany mocno powypalane.




Sonderwerk (5 na mapie)

N 50°17'51,83" E 18°50'30,39"


Ostatni z ocalałych schronów w tej grupie bojowej. Tym razem jest to już standardowy obiekt, niczym nie odbiegający od podobnych konstrukcji. Schron znajduje się po środku rozplantowanej hałdy, dlatego też jest wejście jest zasypane łupkiem. Jedynym sposobem dostania się do środka jest szyb kopuły pancernej. Jednakże nie zaleca się tego, gdyż w środku znajduje się sporo gruzu i zaraz przy wejściu jest głęboka, niczym nie zabezpieczona studzienka kanalizacyjna. Obiekt w złym stanie, zaśmiecony, częściowo zasypany gruzem, zawilgocony i powypalany.




 
Design - d4u.pl