Pododcinek "Łaziska"

Pododcinek "Łaziska"



Kolejny, umowny pododcinek umocnień mikołowskich miał się skupić na dwóch największych w okolicy wzgórzach - 350 i 347. Powstały tu zaledwie 4 niewielkie schrony mające raczej pełnić rolę wsparcia dla większych, niewybudowanych obiektów. Do naszych czasów zachowały się ponadto 2 fundamenty i jeden zidentyfikowany wykop pod kolejny. Obiekt oznaczony na mapie jako "f1", według słów okolicznych mieszkańców, był największym z wylanych fundamentów. To, plus położenie na dominującym nad okolicą wzgórzu 350, może sugerować, że miał tu powstać centralny tradytor pododcinka. Z miejsca gdzie miał powstać jest doskonały widok i pole ostrzału po Mokre z jednej strony i Wyry z drugiej. Fundament został rozebrany podczas rozbudowy ul.Wodociągowej. Na zapolu "tradytora" znajduje się mały obiekt (3), który mógł pełnić rolę osłonową. Kolejne fundamenty sprawiają wrażenie przygotowanych pod budowę tradycyjnych schronów bojowych. Wykop (w na mapie) znajdujący się na południowym krańcu pododcinka, na stoku kolejnego wzniesienia, mógł być przygotowywany pod budowę kolejnego, skrzydłowego tradytora.





Schron bojowy (1 na mapie)

N 50°09'33,33" E 18°52'31,82"



Niewielki,dwuizbowy schron bojowy, wykonany w klasie odporności "C". Powstał najprawdopodobniej do osłony zapola tradytora mającego się mieścić na obecnej ul. Wodociągowej. Jego uzbrojenie miał stanowić 1 ckm w strzelnicy typu tradytorowego, 1 rkm. Posiada wyjście ewakuacyjne, zrzutnie granatów, wyrzutnie pocisków oświetlających. Obiekt jest trudno dostępny, znajduje się na granicy dwóch niezabudowanych działek rekreacyjnych.





Schron bojowy (2 na mapie)

N 50°08'53,39" E 18°52'49,61"



Jeden z trzech schronów wsparcia powstałych w Łaziskach (1 i 3). Niewielki obiekt wykonany w klasie odporności "C", wyposażony w 1 ckm w strzelnicy typu tradytorowego i 1 rkm jest najprawdopodobniej bliźniakiem schronu nr 1. Posiada również zrzutnie granatów, wyjście ewakuacyjne, pełniące rolę pomocniczej strzelnicy rkm i wyrzutnię pocisków oświetlających. Zwiedzanie wnętrza mocno utrudnione gdyż okoliczni rolnicy odprowadzają do schronu wodę z pól. Obiekt mocno zarośnięty i podsypany ziemią. Ostatnie zdjęcie jest pamiątkową fotografią schronu wykonaną przez Niemców w 1939 r. po zajęciu Śląska.








Schron bojowy (3 na mapie)

N 50°08'53,39" E 18°52'50,07"



Kolejny niewielki schron wsparcia i zarazem jedyny łatwo dostępny obiekt w Łaziskach. Tak jak i poprzednie wykonany w klasie odporności "C", jego uzbrojenie miały stanowić 1 ckm w strzelnicy za pionowym pancerzem i 1 rkm. Dodatkowe wyposażenie to zrzutnia granatów, wyrzutnia pocisków oświetlających i wyjście ewakuacyjne, stanowiące dodatkową strzelnicę rkm. Obiekt dobrze zachowany choć częściowo przysypany ziemią.









Schron bojowy (4 na mapie)

N 50°08'54,53" E 18°53'03,47"



Jeden z niewielu schronów na Obszarze Warownym "Śląsk" przeznaczonych do prowadzenia ognia czołowego. Tego typu obiekty powstawały w miejscach gdzie nieprzyjaciel nie mógłby skuteczne wykorzystać swej artylerii - np. w lesie. Od swego bliźniaka w Mokrym różni się większą ilością strzelnic broni ręcznej, nieco zmienionym kształtem i brakiem pancerzy pionowych (dużych płyt pancernych). Uzbrojenie miały stanowić 3 ckm-y i 2-3 rkm-y. Posiada zrzutnie granatów, wyrzutnie pocisków oświetlających i wyjście ewakuacyjne pełniące rolę pomocniczej strzelnicy rkm. Obiekt znajduje się w podmokłym lesie, jest więc okresowo zalewany wodą. Biorąc pod uwagę fakt, że blokhausy są szczególnie narażone na ostrzał przeciwnika, zaskakujące jest, że schron wykonano tylko w klasie odporności "C". Ostatnie zdjęcie jest kolejną, pamiątkową fotografią wykonaną przez Niemców w 1939 roku. We wspomnieniach okolicznych mieszkańców schron zachował się pod nazwą "Stanisław".








Fundament (f2 na mapie)

N 50°09'13,53" E 18°52'46,44"

Fundament małego schronu wsparcia, który ogniowo miał osłaniać schrony 2 i 3 na mapie. Po środku ziemnego wału znajduje się żelbetowa płyta systematycznie zasypywana kamieniami z okalających ją pól. Nadal wyraźny zarys ściany czołowej i tylnej, boki jednak nikną w kamieniach i chaszczach. W okolicach wejścia widoczna studzienka na wodę.



Fundament (f3 na mapie)

N 50°08'41,95" E 18°52'45,76"

Za resztkami wałów ziemnych - pozostałości po wykopach, znajduje się dobrze zachowana i widoczna płyta fundamentowa. Została wykonana jako jednolity odlew wraz z podłogą przyszłego schronu. Mniej więcej na jego środku widać studnię, która miała zaopatrywać w wodę załogę obiektu. Wstępne oględziny wskazują, że miał to być jeden z większych obiektów w okolicy, wyglądem przypominający "bunkry" znajdujące się na p.o. "Niezdara". Schron rozpoczęto budować w klasie odporności "D" i miał być wyposażony w kopułę pancerną. Sądząc po długości ścian bocznych jego uzbrojenie mogła stanowić armata forteczna wz.38 oraz 3 ckm (w tym jeden w kopule).







 
Design - d4u.pl