Grupa bojowa "Wymysłów"

Grupa bojowa "Wymysłów"



Tama zalewowa Nr 3 "Kozłowa Góra" wraz z kompleksem umocnień miała być pierwotnie ostatnim punktem oporu na północnym krańcu Obszaru Warownego "Śląsk". Dopiero w 1939 roku, w obliczu realnego zagrożenia atakiem niemieckim, dowództwo Armii "Kraków" postanowiło rozciągnąć fortyfikacje na całą długość swojej linii obrony. W sezonie budowlanym 1937/38 do osłony tamy wybudowano dwa obiekty - ciężki schron bojowy nr 53 oraz obiekt pozorno-bojowy. W sierpniu 1939 roku, w celu uszczelnienia obrony, a zwłaszcza zniwelowania martwego punktu pomiędzy dwoma grupami bojowymi "Wymysłów" i "Wesoła" wybudowano schron wsparcia nr 53a (3 na mapie). Sam jaz, do obrony bezpośredniej, został zaopatrzony w betonowe murki z otworami strzelniczymi. Głównym celem powstania grupy bojowej "Wymysłów" było zablokowanie drogi wiodącej groblą przez tamę i tym samym ewentualnego wyjścia przeciwnika na tyły pozycji obronnej. Załogę schronów mieli stanowić żołnierze kompanii fortecznej "Bobrowniki". Obecnie wszystkie obiekty grupy bojowej zostały wysprzątane i odnowione przez Stowarzyszenie "Pro Fortalicium" i są udostępniane w ramach ścieżki dydaktycznej przygotowanej we współpracy z gminą Bobrowniki.





Tama zalewowa Nr 3 (1 na mapie)

N 50°24'47,84" E 18°58'22,18"



Tama zalewowa, jako jedyny obiekt hydrotechniczny w okolicy, powstała we współpracy wojska i samorządu województwa śląskiego w latach 1935-1939. Największy z powstających, zbiornik Kozłowa Góra, miał być jednocześnie zaporą dla wojsk niemieckich i nowym ujęciem wody pitnej. Dzisiaj jest to już tylko obiekt cywilny pod zarządem Zakładu Produkcji Wody "Kozłowa Góra". W 1939 roku, podczas ostatnich prac wykończeniowych, ufortyfikowano przyczółki tamy przy pomocy betonowych murków z otworami strzelniczymi dla broni ręcznej, które zachowały się do dziś w bardzo dobrym stanie.




fot. z arch. ZPW Kozłowa Góra


Ciężki schron bojowy nr 53 (2 na mapie)

N 50°24'46,52" E 18°58'45,19"



Ciężki schron bojowy wyposażony w kopułę pancerną mod.38ZO został wybudowany w klasie odporności "D". Na jego uzbrojeniu miały się znajdować 3 ckm-y oraz 1-2 rkm-y. Obiekt został zaopatrzony w garaż armaty przeciwpancernej, która używana miała być na stanowiskach polowych. Podobnie jak większość schronów budowanych w sezonie 1937/38, ze względu na opóźnienia w dostawach, nie został przed wybuchem wojny w pełni wyposażony. W grudniu 1939 roku porucznik Rudolf Witzig z grupą podkomendnych testował ładunki kumulacyjne na pancernej kopule schronu. Zebrane w ten sposób doświadczenie pomogło mu między innymi w słynnym desancie na belgijski fort Eben Emael. Po wojnie, wiosną 1945 roku, schron służył do detonowania znalezionej w okolicy amunicji w efekcie całkowitemu zniszczeniu uległa izba bojowa ckm i pomieszczenie załogi. Obiekt jest w złym stanie, brak pancerzy, drzwi pancernych i zamknięcia garażu na armatę.







Schron bojowy (3 na mapie)

N 50°24'42,27" E 18°58'43,62"

Niewielki schron wsparcia, którego kształt podporządkowany został planowanemu maskowaniu, upodabniającemu go do okolicznych zabudowań gospodarczych. Miał więc być pokryty deskami i posiadać zadaszenie. Jego budowę rozpoczęto w sierpniu 1939 roku i przed wybuchem wojny zdążono jedynie zdjąć szalunek i obłożyć słomą w celu spowolnienia zastygania betonu. Celem powstania obiektu było zapełnienie luki w obronie jaką stanowiło znaczne obniżenie terenu przy brzegu zalewu nr 2 "Józefka" rozciągającemu się pomiędzy grupami bojowymi "Wesoła" i "Wymysłów". Schron miał być uzbrojony w 2 ckm-y i 1 rkm; ponadto został wyposażony w dwie zrzutnie granatów i wyrzutnię pocisków oświetlających. Najprawdopodobniej jeszcze we wrześniu 1939, Niemcy odpalili w przedsionku ładunek wybuchowy w celu przetestowania odporności świeżego betonu. Zniszczeniu uległ fragment ściany z wyjściem ewakuacyjnym oraz pancerne zamknięcie wejścia głównego. Sam schron został rozszczelniony co do dziś powoduje przedostawanie się wody z opadów atmosferycznych do środka obiektu. W 1944 roku, podczas budowy OKH OS-Stellung (b-2) wyrwa w ścianie została zabetonowana, a w miejsce wyłazu powstała dodatkowa strzelnica broni ręcznej.







Obiekt pozorno - bojowy (4 na mapie)

N 50°24'41,14" E 18°58'59,13"


Obiekt znajduje się na zapolu grupy bojowej na niewielkim wzniesieniu i miał zadanie zabezpieczać tyły przed ewentualnym okrążeniem. Sądząc po zachowanych śladach, za drzwiami części pozornej znajdowała się ziemianka z wejściem do kopuły pozornej, która pełniła rolę punktu obserwacyjnego. Schron zachował się w dobrym stanie. Posiada dwudzielne drzwi pancerne oraz zamknięcie strzelnicy rkm. Kopuła pozorna nie zachowała się, a układ ziemny wokół obiektu został zatarty przez dziką piaskownię.









 
Design - d4u.pl